Seyed mehdi Nezhadhashemi: آباد کرده ایم که ویران تو شوم  با التماس دست به دامان تو شوم  آب از سرم گذشته ولی نیتت شده  کشتی شکست خورده ی طوفان تو شوم  شب را کشیده ای به تب و تاب ِ چشم هات  تعبیر خوابهای پریشان تو شوم  لعنت به بُعدِ فاصله ای که گذاشتی  در طول عمر بی سرو سامان تو شوم  غرق ِفروغ می شوی...

Seyed mehdi Nezhadhashemi: تورا گم کرده ام  شبیه کوهنوردی که به قله نمی رسد   بارانی از شعر که نمی آید   ترک های دست کویر  می خواستمت نبودی  میان رویا  میان آرزو  میان تمامی فصل ها  میان ستاره هایی که از جو زمین نمی گذرند  دلخوشی  یک خاطره است  یک رویا  یک نیلوفر خشک شده  دور تنهایی  مثلا " همین جاد...

Poem: Seyed mehdi Nezhadhashemi: نمی خواهد ببینی لحظه های رفتنم را تو ... اگر جان ِمنی بیرون مکش جان و تنم را تو ... چنان دربند ِیوسف چون زلیخا اشک می ریزم  که عطر درد  دارد بو کنی پیراهنم را تو ... نخواهد شد نصیبت غیر ِخاکستر به چه منظور !? به آتش می کشی با یک نگاهت خرمنم را تو ... مکش بخت مرا همرن...

  کاشکی کوک دلت با دل ِ من ساز شود  مانده تا برف زمین , مثل ِیخت باز شود      مانده تا دولت عشقت بدمد بر شب ِمن  آنچنانکه نفست خانه برانداز شود      مانده منصور ِ سَرِ دار نگوید چیزی  محرم ِغربت ِصندوقچه ی راز شود      تو که پیغمبر عشقی بنشین در بَرِ من  بنشین تاکه در این غمکده اعجاز شود      ترسم ا...

به قول توبه شکن , گرچه اعتماد نکرد!   خودش خلاف هرآنچه که قول داد نکرد بساط عشق فروشی اگر چه پهن شده  توجهی به چنین حرفه ی کساد نکرد   تو ماه چهاردهی و به تو نظر کردن  به غیر ِغصه و غم در دلش زیاد نکرد  حساب کار جهان دستش آمده به یقین  که تکیه بر نفس ِسردوگرم ِباد نکرد   زمانه ایست عجیب و غریب, هیچ ...

پرسیدی از این عشق بریدم چه کشیدم  خیر از تو و دست تو ندیدم چه کشیدم  باتو هوس ِاوج گرفتن به دلم بود  درخویش تنیدم نپریدم چه کشیدم  از بازی این روز و شب ِروشن و تیره  از بخت شب و موی سپیدم چه کشیدم  تا قله رسیدی و مَنِ بی نفس آخر  از دامن تو دست کشیدم چه کشیدم  گفتی که تو عاشق شده ای با غم ِبسیار  لب...

Poem: Poem: پاهای سست و ناتوانم را نمی فهمید   برباد می رفتم خزانم را نمی فهمید  رسوای عالم بودم و دیوانه ای در شهر  آوازه ی ِنام و نشانم را نمی فهمید  آتش به جان خسته ام انداخت ,معنای ِ دلتنگی ِآتشفشانم را نمی فهمید  مانند گل پروردمش در سینه ام اما  زخم نگاه ِباغبانم را نمی فهمید  گنجشگ پر زد از دل...

یا عابری که از نفس افتاده نیستم  یا اینکه دل به جاده ی غم داده نیستم  سودی نداشت جز غم تو هرچه بوداگر  جز داغ درقبال تو پس داده نیستم  ساده است دل شکستن و سخت است از نظر  بیرون کنی مرا که غمی ساده نیستم  پیشانی ام به مِهر تو مُهر است و در پی  بیرون از آب بُردن ِ سجاده نیستم  از کشته های عشق تو فهمید...

Poem: Poem: Poem: تکرار در تکرار سرگیجه درآوارم  درهم شکسته مثل یک آیینه تکرارم  در هم شکسته کشتی جا مانده در دریا  باید من از چشم انتظاری دست بردارم  در اوج حالی خوش دلِ تنگم پریشان است  یک دل نه صددل عاشقم اما گرفتارم  ذوق تماشای تورا دارم ولی افسوس ,  باید تورا با دست خود بر باد بسپارم  پوکیده ام...