جان به لب می خوائی ام , خود کرده را تدبیر نیستxa0 دل اگر دل باشد از دنیای بی تو سیر نیستxa0 دل اگر دل باشد اینگونه که شهرت یافتهxa0 چشم تو در مرگ و میر شهر بی تقصیر نیستxa0 هرکسی را بهر کاری ساختند و این دل ِ- مای بیچاره بجز پیش دل تو گیر نیستxa0 موپریشان کردنت ای ماه تر از ماه xa0 درxa0 رونق بازارِ...

من اولین شاعری نیستم که با ضرب گلوله به زمین می افتد لوله ی تفنگت را پایین بیاور به این سیاهی شلیک نشو این جنازه هنوزهم دوست دارد پرنده باشد این جنازه هنوز هم فکر می کند گوزن است این جنازه باید از عرض خیابان بگذرد به هر زحمتی که شده نه برای به تو رسیدن نه برای لمس یک حس خوب فقط می داند باید از عرض ا

[unable to retrieve full-text content]

کارگر نمی دانست پشتش به کدام میدان گازی گرم است که ریه هایش یکی درمیان  خس خس می کند نمی دانست   سراغ آرزو هایش را ازکدام چاه نفت بگیرد نمی دانست زمین ِ پانصد متری با عرصه و عیان ِ بالای دوهزار متر یعنی چه ؟! زعفرانیه رنگ تمام زعفرانهای خراسان را زرد کرده است از سبزوار به سمت مشهد می رود ا

ستاره ها هیچ وقت افول نمی کنند از نگاه هایی که لمسشان کرده است پاک نمی شوند کسی چه می داند آسمان چند بار دلتنگ می شود وقتی به تو فکر می کند کسی چه می داند آسمان چند بار حسرت  می کشد تا تو دوباره تکرار شوی این دیوانه کننده ترین حس دنیاست ستاره ای قلب تاریکی را سوراخ کند از آنطرف شب بزند بیرون تا

شُده ام مثل ِ خط خطی های ، ذهن ِ بیمار ِ یک نفر معتاد کاش یکباره مثل ِ طاعونی ، مهر تو در دلم نمی افتاد چشم تو با تبانی گندم ، اولش لرزه بر تنم انداخت آخرش ازتنم نماند به جا ، غیر ِ ویرانه ، خانه ات آباد وصف گلهای پرپری برباد ، مشق احساس شاعرانت شد شیطنت کرد موج گیسویت ، رفت از دیده و نرفت از یاد مس

تماشا می کنی و من دلم از دور می لرزد سرم  بر دار می رقصد ، لبم مخمور می لرزد   دوچشمت انقلاب هستی افکن دارد اینگونه _ خمارت ، دست و پای حضرت انگور می لرزد   هوای تاختن بر شهر دارد قوم تاتارت اگر بی زلزله از ترس ، نیشابور می لرزد   مکش لشکر ! مزن نارو ! به جمع ِ سربدارانم دلم &nbs

تاریخ درج خبر: 1395/11/01 دومین جلسه داوری دومین سوگواره عبرات برگزار شد؛ معرفی راه یافتگان به مرحله نهایی بخش شعر دومین سوگواره عبرات  بنابر اعلام دبیرخانه دومین سوگواره فرهنگی هنری عبرات، جلسه هیات داوران بخش شعر این رویداد برگزار و نفرات راه یافته به مرحله نهایی این بخش معرفی شدند. به

م م: یک پنجره ی باز به اعجاز لغات است  شأن ِتو برازنده تر از این کلمات است  بر دلهره ی فصل خزان راه ندارد  این باغ معطر به سلام و صلوات است  دلتنگ ِمحبت شده هر کس به طریقی  در محضر تو دست به دامان نجات است  خوشبخت هرآنکس بشود شامل لطفت - دل برده کویری به لب آب حیات است&

شب خوشه چین چشم تو و آشنای تو ای رایت سپیده دمان چشم های تو   پیچیده است عطر خوشی در فضای شهر از لابه لای خلوت تو با خدای تو   تو طعم روشنِ سحری که انارها _ _سرخاند و سینه چاک تمامی برای تو یاس سپید قامت هم سنگ با علی ع خرد است آسمان و زمین پیش پای تو بی شک دلیل برتری خاک بر فلک جاری است ا

م N: سوختم بال و پرم را تا شدم پروانه ات تومنی یامن تو هستم اینچنین دیوانه ات  تومنی یا من توأم مست و خرابی ,آمده  اختیار از دست داده پشت درب خانه ات  پیرکردی و مرا انگار که نشناختی قدر پلکی روی هم بستن شدم بیگانه ات  مست و لایعقل هوایی می کنی قلب مرا  در کف چنگیز باشد شهر م

 قصیده بود ، منقش به کلک ِ بیم و امیدکه " انتظار " سوالات سخت می پرسیدبگو به من که چطور است حال و احوالت :"سکوت کرده به رنگ ِ ملافه های سپید "قصیده هات کجایند ؟! لحظه ای برگشت –_تبسمی و کلیدی میان در چرخیدسلام بر تو رفیق ِ" صمیمی باران "هوای تازه "ترنم " به زندگی  بخشیددر انتظار چه ه

Poem: بخت ِمَن و گیسوی تو همرنگ ِدوات است  است  ابروی تو افسونگر بُغض ِکلمات است  این پنجره باز است به روی تو و چشمت  دلتنگ ترین قافیه گردان ِلغات است  در دام تو هرکس که بیفتد به طریقی  زندانی بیچاره ی بی راه نجات است  بدبخت هرآنکس بدهد دل به تو یک عمر  سردرگم

جمهوری عشقی ست که درحال سقوط است  یا کشور ِقحطی زده ای چون برهوت است  این دل که ترک خورده و آرام ندارد  سر برده کویری به گریبان ِسکوت است  سیبی ست که از جاذبه افتاده و از جبر باهر کششی دست به دامان ِهبوط است  خارج شده از دسترس عشق و جنون گر  تبعیدی ویرانه نشین در الموت

جولان گرفته ماتم ِاز دست رفتنت  باید چه کرد با غم ِ از دست رفتنت  عادت نکرده ساحل طوفانی دلم  بر ضربه های محکم از دست رفتنت  تسخیر کرده است مرا دردو در دلم  کوبانده است پرچم از دست رفتنت  سال نو است و مانده دلم در میان این  تقویم های مبهم از دست رفتنت  از این

Poem: هیزم ِ سوخته بر چشم ِترش می ماند داغ بر سینه و خون برجگرش می ماند   بغض ِچشمان ِ علی (ع)درغم پهلوی کبود  کوه دردی ست که روی کمرش می ماند   وقت تنگ است و نگاه ِپُرِ مِهر ِ یارش روز و شبها پس از این در نظرش می ماند   زندگی بی نفس دوست شبیه مرگ است زخم عشق است همیشه اثرش می ماند   عطر گلهای نیاز ...

Poem: نه راه ِپیش نه راهی به پشت ِسر دارد  پرنده ای که دلی تنگ و دربه در دارد  پرنده ای که کسی نیست تا دمی او را  از آسمان و زمین تو بر حذر دارد  دوباره دل به خیالت زده نمی فهمد  برای قلب شکسته غمت ضرر دارد  پیاده می شوم از زندگی , ادامه بده  سواره کی دلش از حال من خبر دارد  دلش گرفته پلنگی که مخفیا...

Poem: یک دلخوشی ِصرف ِ قریب الوقوع باش  درلحظه ی شکست, دوباره شروع باش  در پیشگاه حضرت نام آشنای عشق  لطفا"دمی به حال خضوع و خشوع باش  شب خیمه می زند به دلت, لحظه ای بخند  آرامش خیال ,به وقت طلوع باش  در لحظه ی نزول غزلهای بیشمار  یک نسخه ی اصیل برای رجوع باش  از فرع خویش غافلم و وصلِ اصل تو  یکباره...

Poem: دلم می خواهدت گرچه بخواهی یا نخواهی تو  مسیر من تویی هرچند راه ِاشتباهی تو  به بیراهه زدم دل تا بیابم راه را اما  نفهمیدم علی رقم ظواهر سربه راهی تو  نه اینکه دوستت دارم , نه اینکه عاشقت هستم  نه اینکه عادت این برکه ی دلتنگ ِماهی تو  گرفتار تسلسل روحم از سینه به تنگ آمد  به اعجاز نگاهت جان بده...

@@@@@ ''": به حکم ِشرع اگرچه حرام خواهد شد  لبت بهانه ی شربِ مدام خواهد شد  به زندگانی آسوده برنمی گردد  کسی که با هوست هم کلام خواهد شد  عجیب نیست پرنده شوی تو هر کس را  به یک اشاره گرفتار ِدام خواهد شد  لبت شراب ِدل انگیز و شاعر ِمجنون  فقط به توبه شکستن به نام خواهد شد میان صید و صیاد تو تفاوت نی...